Ciekawe miejsca w sieci

- Nic nie szkodzi, zaczekam. Z ty�u, od strony kuchni, pada� blask lampy. Dopiero teraz, w tym p�cieniu Ksienia pozna�a Gej�anowskiego. Z miejsca zakrzatn�a si�. - A, to panycz! Prosz� wejs�. Niech panycz zaczeka. Zaraz zaswiec�. Wszed� za nia do srodka, a Ksienia truchcikiem pobieg�a do kuchni. Wr�ci�a z lampa. - T�dy, o niech t�dy panycz idzie, tu sobie w pokoju panycz zaczeka. Ksi�dza proboszcza tylko patrzy�... W pierwszej chwili Seweryn nie dostrzeg� Michasia. Dopiero, kiedy Ksienia wysun�a si� na srodek i swiat�o lampy ogarn�o ca�y pok�j, zobaczy� ch�opca stojacego pod sciana przy oknie. Tymczasem Ksienia, postawiwszy lamp� na stole, dyskretnie si� wycofa�a. Seweryn poczu� si� troch� nieswojo. Sta� w p�aszczu, z czapka w r�ku, udawa�, �e rozglada si� po pokoju, w rzeczywistosci jednak niczego nie widzia�, ciagle bowiem czu� na sobie uwa�ny i nieufny wzrok ch�opca. �Czeg� on mi si� tak przyglada, ten smarkacz?� - pomysla� ze z�oscia. Nagle zwr�ci� si� w tamta stron� i uda� zdziwienie. - O, widz�, �e nie jestem sam! Michas sta� ciagle pod sciana, nie spuszczajac oczu z Gej�anowskiego. Teraz dopiero Seweryn zorientowa� si�, kim jest ma�y. S�ysza�, �e proboszcz ma wychowanka, ale sam tylko raz jeden widzia� Michasia. By�o to jeszcze przed rokiem, kt�rejs niedzieli. Chcac zatrze� drobne, lecz nieprzyjemne starcie z ojcem, wybra� si� w�wczas przyk�adnie na sum�. Je�eli kiedykolwiek bywa� na nabo�e�stwie, zatrzymywa� si� zawsze przed koscio�em. Tym razem, poniewa� pada� deszcz, wszed� do srodka. Nie mia� zamiaru zapuszcza� si� g��boko, ale stojacy przy wejsciu ch�opi zacz�li rozst�powa� si�, musia� wi�c, nie chcac zwraca� na siebie uwagi, dojs� do o�tarza. Jak ka�dy, kto nie uczestniczy w nabo�e�stwie, przypatrywa� si� rozmaitym twarzom. Mi�dzy innymi, ju� pod koniec sumy, zwr�ci� jego uwag� ch�opiec s�u�acy do mszy. Zadziwi� go w�wczas przez chwil� niezwyk�a czystoscia i niewinnoscia spojrzenia. Czu�o si�, �e ten kilkunastoletni dzieciak z g��bokim i niefa�szowanym przej�ciem towarzyszy ksi�dzu. Seweryn odsuna� od sto�u krzes�o i usiad�szy, wygodnie si� rozpar�. - To ty jestes wychowankiem proboszcza, tak? Michas skina� g�owa. - A kto ja jestem, to chyba wiesz? Co, nie wiesz? �artujesz! Naprawd� nie wiesz? A to zabawny z ciebie ch�opak! Cos podobnego! Przecie� tutaj najmniejsze dziecko powie ci, kim jestem. Nigdy mnie nie widzia�es? - Widzia�em - odpar� cicho. - No wi�c? - Ale nie znam pana. - Jak to, widzia�es i nie znasz? Poczekaj, poczekaj... Rozesmia� si� Nie potrzebowa� dalej m�wi�. Domysli�a si� ca�ej historii. Jasne teraz by�o, skad znalaz�y si� pieniadze na ten dom, sklep i ziemi�. Ale c�? Nie by�o to �adna niespodzianka. Zdziwi�a si� tylko, �e ja niczym ta wiadomos� nie poruszy�a. W�asciwie powinna by si� cieszy� strachem i niepewnoscia Litowki. Nie czu�a jednak niczego, co by cho� za u�amek radosci mog�o uchodzi�. By�a znu�ona, to wszystko. Znu�ona zm�czeniem fizycznym, zwierz�cym, wyprutym z jakichkolwiek uczu�, ch�ci, po�ada�. Ostatnio coraz cz�sciej wpada�a w taki nastr�j. Nie chcia�a go. Ale nie chcia�a w�wczas tylko, gdy by� poza nia. W nim nie istnia�o tak lub nie. Czasem, gdy budzi�a si� w srodku nocy przy boku przygodnego kochanka, ogarnia�o ja przera�enie, tak nagle jasnym si� dla niej stawa�o, i� w chwili zdawa�oby si� wykluczajacej samotnos� by�a w rzeczywistosci nie do wyra�enia samotna. Samotna samotnoscia najokrutniejsza, kt�ra ka�dy cz�owiek musi raz prze�y�, cho�by to mia�o na niego spas� dopiero w godzinie smierci. �Ale czy� istnieje w �yciu cz�owieka cokolwiek niezwyk�ego - mysla�a nieraz - co by jednoczesnie nie zbli�a�o ku smierci? Przy pewnym nat�eniu uczu�, lub przy zamieraniu ich zbyt bezwzgl�dnym, zawsze smier� zaglada nam w oczy�. Przemkn�o jej przez g�ow� szybkie wspomnienie: przed bardzo wielu latami prze�y�a to odkrycie po raz pierwszy. Nie zda�y�a cofna� si�. Zanim zda�a sobie spraw� z czasu i z miejsca tej chwili, ujrza�a mroczny korytarz, kt�rym bieg�a na dzwi�k dzwonka, drzwi otwierane, nag�e rozwidnienie si�, a na schodach w pe�nym swietle padajacym z okna na p�pi�trze posta� m�odego legionisty. Jednoczesnie przypomnia�a sobie, �e w kilka tygodni p�zniej m�wi�a patrzac w oczy Paw�a Siechenia: �Kiedy zobaczy�am ci� wtedy po raz pierwszy, sta�o si� ze mna cos, czego jeszcze nigdy nie prze�y�am. Zanim spyta�es si�, czy tu mieszkaja pa�stwo Podhaliczowie, patrzy�es na mnie chwil�, pami�tasz? To trwa�o bardzo kr�tko, ale mnie si� wyda�o niesko�czenie d�ugo. Nie zda�y�am nawet dobrze ci si� przyjrze�. Spostrzeg�am tylko, �e jestes bardzo blady i masz smutne oczy. Tylko tyle. Ale w ciagu tej sekundy, zanim us�ysza�am tw�j g�os, wyda�o mi si�, �e umieram. Nie, nie! - zaprzeczy�a szybko widzac pytanie w jego spojrzeniu. - To nie by�o bolesne uczucie. Radosne te� nie... - doda�a po chwili. - Tego w og�le nie da si� nazwa�. I jeszcze raz tamtego dnia prze�y�a owo uczucie zamierania, gdy zdaje si�, �e dawne �ycie uciek�o, a nowe nie zda�y�o jeszcze nadejs�. By�o to wieczorem, na chwil� przed zasni�ciem. Z kr�tkiej rozmowy wiele dowiedzia�a si� o nowym lokatorze swoich opiekun�w. Przydzielono mu u nich kwater�. By� porucznikiem drugiej brygady. Niedawno, podczas walk w Karpatach, zosta� ci�ko ranny, otrzyma� postrza� w lewe p�uco. W�asnie wczoraj opusci� szpital, lecz do ca�kowitego wyzdrowienia by�o mu jeszcze daleko, nie wiedzia� nawet, kiedy b�dzie m�g� wr�ci� na front... Gdy le�a�a w ciemnosciach z zamkni�tymi oczami, s�ysza�a za sciana kroki porucznika. Nagle ucich�y. I wtedy, ale jakby we snie i dlatego silniej jeszcze, prze�y�a uczucie podobne do tego, kt�re ja przenikn�o w po�udnie stojaca w otwartych drzwiach. Majac oczy pe�ne tych wspomnie�, nie czu�a, �e od kilku minut Litowka na nia patrzy. Z poczatku, chcac sprawdzi� wra�enie swoich s��w, rzuci� na Ann� wzrok kr�tki i podejrzliwy. Ale gdy nie zauwa�y� w zarysie jej lekko pochylonej postaci �adnej gwa�towniejszej zmiany, uspokoi� si�. �Uwierzy�a� - przemkn�o mu przez g�ow�. Tym lepiej. Jesli na staros� zaczyna�a podobnie g�upie�, dlaczego nie mia�by dalej m�wi�? Korci�o go, aby podzieli� si� z Anna swymi obawami w zwiazku z osoba Nawrockiego. Co znaczy� jego smiech? A te pytania tak lekko, niewinnie na poz�r, bez �adnej zdawa�oby si� ukrytej intencji rzucane? A to �musi pan milcze�?� Nie, to niemo�liwe - wyda�o si� Litowce - aby Nawrocki m�g� si� czegokolwiek domysla�. Skad? Jakim sposobem m�g�by wpas� na trop tych starych, przebrzmia�ych historii? Udawa�, �e wie, o tak! to co innego, udawanie i wygrywanie na tym to sta�a policyjna metoda. Zaplata� upatrzona ofiar� w sie� pyta�, domyslnik�w, niespodziewanych skojarze�, aby p�zniej w odpowiedniej chwili jednym rzutem zacisna� p�tl�. �Ale to nie ze mna! - usmiechna� si� do nieobecnego wroga - ze mna nie p�jdzie tak �atwo. Jeszcze nie zna mnie�. W tej samej jednak chwili zda� sobie spraw�, �e jesli jest ju� mowa o walce pomi�dzy nim a Nawrockim, to przecie� pierwsze w niej kroki przynios�y niewatpliwy triumf posterunkowemu. To on przez ca�y czas g�rowa� spokojem, on umkna� w por� z dos� sliskiego dla siebie terenu, jemu uda�o si� z kolei uchwyci� inicjatyw� w swoje r�ce i najzaczepniejsze wypady przemyci� pod maska niefrasobliwego i przyjaznego usmiechu. Wspomniawszy swoje zachowanie, zw�aszcza chwil�, w kt�rej tak nieopatrznie pozwoli� sobie wyskoczy� ze sk�ry, Litowka znowu si� zaniepokoi�. Zrozumia�, �e dop�ki jakims umiej�tnym posuni�ciem nie zaskoczy z kolei Nawrockiego, dop�ty ta pierwsza pora�ka ze zjadliwa natarczywoscia wciska� si� b�dzie w ka�da rozmow� z posterunkowym, w ka�da mysl o nim. Zawsze b�dzie ju� strona skazana na bronienie si�, wymykanie i kluczenie. A czy� nie tego chcia� Nawrocki? Czy nie t�dy wiedzie droga do ostatecznego zaplatania si� i uwik�ania? Bezsilny gniew chwyci� Litowk�. Och, gdyby m�g� przychwyci� tego szczeniaka, gagatka z �adna buzia i delikatnymi �apkami, wzia� go w swoje obroty i rozprawi� si� po swojemu, raz na zawsze. Ba! tylko jak si� do tego zabra�? W du�ym miescie wiedzia�by, co robi�. Tam wystarczy�aby nocna godzina, pusta ulica. Ale tu, gdzie wszystkie zdarzenia wyp�ywaja na wierzch jak wzd�te trupy wyparte wirami z dna rzeki? Zamysli� si�. A mo�e... taka noc jak dzisiaj, wiatr... mo�e Anna? Uderzony niespodziewanym pomys�em, spojrza� na nia. Siedzia�a przed lustrem ciagle odwr�cona plecami, w taki jednak spos�b przechyli�a g�ow�, i� nie ruszajac si� m�g� ze swego miejsca dojrze� profil. Wyraznie rysowa� si� na tle rozstawionego pod sciana parawanu, tylko swiat�o lampy padajac z boku poszerza�o cokolwiek lini� policzka. Dzi�ki temu na pierwszy rzut oka twarz Anny wydawa�a si� obrz�kni�ta. Litowce zamar�y s�owa, kt�re mia� na ko�cu j�zyka. Uczu� w spos�b nieokreslony, �e powinien natychmiast odwr�ci� g�ow�. Jednak nie m�g� oderwa� oczu od siedzacej. Mia� wra�enie, �e ulega niezrozumia�emu nakazowi, r�wnie ohydnemu i przera�ajacemu, jak obraz, kt�ry go natarczywie pociaga�. Musia� patrzy�. Twarz Anny, nienaturalnie nabrzmia�a i blada, robi�a wra�enie umar�ej. A przecie� �y�a. �y�a w bezsilnym opadni�ciu dolnej wargi, w oku jakby oslep�ym, w t�pym skurczu mi�sni, kt�rych napi�cie sparali�owa�o Litowce oddech. Widzia� w swoim �yciu wiele twarzy sci�tych nienawiscia, ale w �adna z nich nienawis� nie wessa�a si� pi�tnem tak szczeg�lnym, jak w t�, kt�ra mia� przed soba. Przed wielu laty na froncie zobaczy� pewnego dnia ludzi zatrutych gazami. Noca rozswietlona dalekimi b�yskami, wsr�d z�owrogiej ciszy zbierano ich z pola. Na ziemi szarej, jakby przysypanej popio�em, wt�oczone w leje i wyrwy le�a�y nieruchome, dziwacznie pokurczone cia�a o twarzach - gdy je oswietlono - straszliwie zmienionych, zsinia�ych, zastyg�ych w nat�onym grymasie. Twarz Anny zdawa�a si� r�wnie� ulec zatruciu. By�a w niej ta sama upiornos�, co w tamtych ludziach z okop�w: zamazanie granic pomi�dzy nienawiscia, strachem i cierpieniem, wzajemne przenikni�cie tych wszystkich uczu�, milczacy osad, ch��d. Ciszy w pokoju �aden szelest nie maci�. To tylko doko�a, g�ra i bokami, wiatr bi� z niezmienna zaciek�oscia, gwa�towne i czarne przyp�ywy napiera�y na sciany. Jak ma�y i wat�y wyda� si� nagle Litowce dom! Jeszcze jedno silniejsze uderzenie i niby okr�t zerwany z kotwicy zawiruje krucha �upinka wsr�d sprzecznych prad�w, aby na oslep zanurzy� si� w burzliwy odm�t. Kto zatrzyma jego bieg? Wtem cos mi�kkiego otar�o mu si� o nogi. To Makarek. Kopna� go podra�niony

domy i dworki z bali drewnianych

domy dworki domy drewniane domy z bali drewnianych dom dworek z bali budowa domów domów dworków drewniane zakład stolarski domy jednorodzinne całoroczne domy letniskowe konstrukcje ekologia ekologiczne projekty tanie budownictwo budowlanka Łochów

Tagi: domy bali domów drewnianych dworki