Ciekawe miejsca w sieci

Przy wielkich kasztanach, znaczacych poczatek Sedelnik, Seweryn zwolni� kroku. Wprawdzie droga i tu pomi�dzy pierwszymi, rzadko osiad�ymi cha�upami by�a pusta, od strony pola wies okuta mrokiem robi�a wra�enie wymar�ej, wola� jednak zachowa� na wszelki wypadek ostro�nos�. Nie chcia�, aby zobaczy� go ktokolwiek, p�dzacego noca jak op�taniec. Obciagna� p�aszcz, poprawi� czapk�. By� ju� spokojny. Wariacki bieg na oslep poprzez pola zrobi� swoje. Pozosta� po nim szybki oddech, mocne bicie serca i palenie policzk�w wysmaganych wiatrem, ale w�asnie z tymi jak gdyby ostatnimi dreszczami podniecenia by�o Sewerynowi dobrze. Skr�cajac ko�o krzy�a w g��wna ulic� wsi, spojrza� w kierunku plebanii: swiat�o nie pali�o si�. Za to, gdy mija� posterunek, wyda�o mu si�, �e w g��bi izby mign�a sylwetka Nawrockiego. Nie b�dac jednak pewny, czy uleg� z�udzeniu, cofna� si� na przeciwna stron� drogi i w cieniu drzewa przystana�. Ale stamtad jasny prostokat okna ukazywa� tylko wn�trze izby: otwarte drzwi szafy, st�, w g��bi p�ki z papierami. Drugie okno zamyka�a okiennica przepuszczajaca zaledwie waskie pasemko swiat�a. Jednak wysoki cie� cz�owieka na scianie upewni� Seweryna, �e pok�j nie jest pusty. Bojac si�, �e mo�e go ktos przy�apa� na tym podpatrywaniu, chcia� podejs� bli�ej, gdy w oknie ukaza� si� Nawrocki. Sta�o si� to tak nagle, i� Seweryn odskoczy� w ty�. Sucha ga�azka trzasn�a mu pod nogami, zakla� pod nosem. Dalej cofa� si� nie m�g�, mia� poza soba parkan, gdzies w pobli�u zacza� ujada� pies, rozleg�y si� m�skie g�osy. W pierwszej chwili wyda�o si� Sewerynowi, �e Nawrocki dostrzeg� go. Sta� wi�c przyklejony plecami do p�otu, w obawie, �e najl�ejszy ruch mo�e go zdradzi�. Dopiero, gdy zda� sobie spraw� z odleg�osci dzielacej go od Nawrockiego i z mroku, uspokoi� si�. Nie mogac jednak uwolni� si� od wra�enia, �e spojrzenie Nawrockiego biegnie w jego kierunku, schyli� si� i tak zgi�ty, na palcach przesuna� si� powoli poza niebezpieczne pole widzenia. �Trzeba teraz wzia� si� w gars� - pomysla� znalaz�szy si� z powrotem na drodze. Wszystko sz�o dotad jak najlepiej. Obecnos� Nawrockiego na posterunku przekona�a go, �e si� nie omyli� w przypuszczeniach. Co jednak mia�o oznacza� to �o dziesiatej� rzucone na po�egnanie Litowce? Zanim wszed� do karczmy, spojrza� na zegarek: nafosforyzowane wskaz�wki wskazywa�y kwadrans po �smej. ��adny kawa�ek czasu prze�azi�em� - pomysla�. W tym miejscu by�o ju� nieco jasniej, zobaczy� wi�c, �e buty ma w rozpaczliwym stanie, ledwie wida� by�o sk�r� spod grubej warstwy gliniastego b�ota. Tym lepiej! Jeszcze raz poprawi� p�aszcz i krokiem szybkim, jak gdyby wynik�ym z d�ugiego marszu, skierowa� si� w stron� drzwi. Litowka siedzia� za kontuarem. - O, pan in�ynier! - zawo�a� widzac wchodzacego. Seweryn rozesmia� si� swobodnie. - Nie mo�e pan narzeka�, �ebym rzadko pana odwiedza�... Zdja� r�kawiczki, rzuci� je na najbli�szy stolik i zacza� rozciera� d�onie. - Zmarz�em! Niech mi pan da kieliszek w�dki, ale du�y, wie pan: taki pa�ski kieliszek. Litowka zakrzatna� si� �wawo. - Ju� si� robi. A mo�e szklaneczk�? Seweryn skina� g�owa. - Niech b�dzie. Nalewanie w�dki zdawa�o si� ca�kowicie poch�ania� uwag� Litowki. Ale mimo dobrodusznie opuszczonych powiek, zda�y� obrzuci� Gej�anowskiego szybkim spojrzeniem. - Najlepsza, jaka jest! - cmokna� z zadowoleniem. - Dla znawc�w... Seweryn ciagle usmiecha� si�. - Wszystko jedno jaka. Byle w�dka. - Pan in�ynier by� na spacerze? - Tak - mrukna� Seweryn. Nie chcia� si� przedwczesnie rozgada�. Wzia� szklank� i t�umiac obrzydzenie, nie lubi� bowiem w�dki w tak du�ej ilosci, wypi� trunek jednym przechyleniem. - Jeszcze? - przechyli� si� przez szynkwas Litowka Tez same widzi sprzety, tez same obicia, Z ktoremi sie zabawiac lubil od powicia; Lecz mniej wielkie, mniej piekne, niz sie dawniej zdaly. I tez same portrety na scianach wisialy. Tu Kosciuszko w czamarce krakowskiej, z oczyma Podniesionymi w niebo, miecz oburacz trzyma; Takim byl, gdy przysiegal na stopniach oltarzow, ze tym mieczem wypedzi z Polski trzech mocarzow Albo sam na nim padnie. Dalej w polskiej szacie Siedzi Rejtan zalosny po wolnosci stracie, W reku trzymna noz, ostrzem zwrocony do lona, A przed nim lezy Fedon i zywot Katona. Dalej Jasinski, mlodzian piekny i posepny, Obok Korsak, towarzysz jego nieodstepny, Stoja na szancach Pragi, na stosach Moskali, Siekac wrogow, a Praga juz sie wkolo pali. Nawet stary stojacy zegar kurantowy W drewnianej szafie poznal u wniscia alkowy I z dziecinna radoscia pociagnal za sznurek, By stary Dabrowskiego uslyszec mazurek.

- wizytówka

Uczniowski Klub Sportowy szkolący młodych koszykarzy

Tagi: kozienice uczniowski sportowy klub koszykarzy