Ciekawe miejsca w sieci

Anna gorzko usmiechn�a si�. Gdy pami�� przywo�ywa�a to dawne wspomnienie, zawsze ogarnia�o ja wra�enie, i� ca�a odleg�a przesz�os� w stosunku do �ycia obecnego jest czyms nierealnym, jak gdyby zamkni�tym kr�giem zdarze� nale�acych do innego zupe�nie cz�owieka. Nie znajdowa�a �adnej �acznosci pomi�dzy soba a tamta ma�a dziewczynka sprzed kilkudziesi�ciu lat. Najch�tniej te� odp�dza�a od siebie wspomnienia. Czemu� wi�c teraz z tak czu�ym nieomal poddaniem pozwala�a zagarna� si� p�ynacym z daleka obrazom? Wtedy �y�a jeszcze matka. Wiele jednak godzin przebywa�a poza domem. Pracowa�a w krawieckim magazynie, mia�a tam du�o roboty. Czasem wyszed�szy rano, wraca�a p�znym wieczorem. Nie by�o na to �adnej rady. Anna musia�a si� podda�. Czu�a si� bezbronna i swiadomos� zale�nosci od spraw zawik�anych w inny, daleki, a jej niedost�pny swiat, kt�ry na ca�y dzie� zabiera� matk�, nie pozwala�a szuka� odpoczynku nawet w tych godzinach wczesnego przedpo�udnia, kt�re wype�nia�o �ycie skrz�tne i pracowite, pe�ne �mudnej bieganiny pani Podhaliczowej, codziennie rozwijajace si� w tym samym rytmie, nanizane wed�ug raz na zawsze ustalonego porzadku. Anna bra�a udzia� w tych domowych obrzadkach. Pani Podhaliczowa lubi�a ja wciaga� w krag swoich poczyna�, lecz wszystko, co w ciagu przedpo�udnia dokonywa�o si� w malutkim, jak gniazdo osadzonym w kacie oficyny mieszkaniu, nie mog�o wyrwa� z serca dra�niacego niepokoju. Ju� budzac si�, zanim prze�y�a bolesna chwil� rozstania z matka, mysla�a pe�na l�ku o wieczornych chwilach oczekiwania jej powrotu. Najgorsze by�y czasy zim. Budzi�a si� w nieprzyjaznych ciemnosciach, nieraz jeszcze w srodku nocy, ale poniewa� nie zna�a godziny zawieszonej w odleg�ym kacie pomi�dzy monotonnym tykaniem zegara, ba�a si� usna�, aby nie przeoczy� chwili, w kt�rej matka wstanie, po cichu ubierze si� i nie jedzac najcz�sciej sniadania odejdzie. Z czasem nauczy�a si� rozpoznawa� godziny po odg�osach. Ale i w�wczas walczy�a z sennoscia, nie ufajac dzwi�kom, kt�re jak z�e duchy przynosi�y z daleka nieub�agane znaki. Wydawa�o si� jej, �e w tym swiecie tajemnych, porannych poczyna� mo�e pewnego dnia ulec wszystko nag�ej zmianie i gdyby zawierzywszy wiadomemu porzadkowi zasn�a - matka odesz�aby bez po�egnania. Wola�a wi�c czuwa� wobec niebezpiecze�stwa. Wola�a wybiega� mu naprzeciw. A jednoczesnie czerpa�a smutna rados� z s�odkiej bliskosci le�acej obok matki. Ws�uchiwa�a si� pilnie w jej cichy, r�wny oddech, wiedzac, �e w pewnej chwili, jego ciep�o, majace cos z mi�kkosci nagrzanej s�o�cem trawy, przybli�y si� i zmieni w goracy poca�unek. Jak�e pragn�a i ba�a si� tej chwili! Wiedzia�a, �e minuta ufnego wtulenia w ramiona matki musi szybko pierzchna�, jakby bicie serca, kt�re czu�a przy swoim sercu, niecierpliwie znaczac uciekajacy czas, przynagla�o do pospiechu; wiedzia�a r�wnie�, �e potem na kszta�t rozleg�ej i ogromnie smutnej r�wniny, ogladanej kiedys z okna pociagu, otworzy si� szeroki bieg t�sknych godzin, ci�ko jak blady dzie� wy�onionych z mroku i powoli, zn�w w g�ab tym razem ju� mroku wieczornego zda�ajacych. Ale nawet pami�� cierpkiego smaku godzin, wsr�d kt�rych mia�a si� tak d�ugo b�aka�, nie t�umi�a w niej pragnienia poca�unku: kr�tkiej chwili szcz�scia zawistnie sciganej przez koniecznos�. To ranne powitanie, r�wnoznaczne z po�egnaniem, bo wszystko, co p�zniej matka czyni�a, stawa�o si� niepowrotnym odp�ywaniem radosci i spokoju, by�o w ciagu dnia jedynym oparciem Anny. By�a to chwila, do kt�rej ucieka�o si� jak pod dach w czasie wiatru i s�oty. Jej waski krag promienia� swiat�em w ciemnosciach. Przypas� do niego, zanurzy� si� w nim i zaczerpna� stamtad oddechu, kt�ry gra� potem w piersiach nieokreslona spiewna rzewnoscia - jakie� to by�o wytchnienie i ulga. I wtedy wczesny zmierzch zimowy, przedtem grozny, teraz sta� si� �askawym sprzymierze�cem. Anna nauczy�a si� tysiaca wybieg�w, odkry�a si�� przymilnych k�amstw, byle tylko wyrwa� si� spod opieki pa�stwa Podhalicz�w, opusci� ich jasny pok�j i umkna� do swego, gdzie w mroku szybko g�stniejacym mog�a wr�ci� do chwili narodzonej w podobnym cieniu. Kiedy wraz z zieleniejacymi na podw�rzu kasztanami przysz�y d�ugie dnie, odkry�a, �e powr�t do ma�ej porannej chwili osiagna� mo�na sztucznie: zamknawszy oczy. Potrzebowa�a do tego tylko samotnosci i ciszy. Podw�rko by�o spokojne, ludzie zaludniajacy oficyny bardzo dalecy w swoich mieszkaniach, niebo �agodne. W czerwcu, gdy zmierzchy szerokimi t�czami wyrasta�y w g�rze, w powietrzu unosi� si� zapach kwitnacych pomi�dzy kasztanami akacji, a pewien pan wygrywa� na wiolonczeli melodie, kt�re jak waskie, faliste scie�ki prowadzi�y w g�ab nieznanych i tajemniczych kraj�w. Po dniu zgie�kliwym, pe�nym ludzi i g�os�w, Anna odpoczywa�a. Umyka�a z ramion czasu p�tajacego strachem i niepokojem. Pod zamkni�tymi powiekami odnajdywa�a wytchnienie, wsr�d kt�rego ju� tylko na kszta�t pogodnego strumienia przep�ywa�a t�sknota za matka. Niekt�re obrazy stale towarzyszy�y tym rozmyslaniom. Zw�aszcza jeden szczeg�lnie cz�sto wraca� i jakby by� pamiatka po tych dniach ze smiercia matki rozsypanych na proch, przetrwa� jeszcze d�ugo potem, zawsze ten sam, zakwitajacy przez wiele lat niezmiennym urokiem. Najpierw by� mrok, ale wystarczy�o powieki silniej zacisna� albo przykry� je d�o�mi, aby z g��bi, z samego srodka ciemnosci wyp�yna� jasny punkt. Kiedys, wyjechawszy z matka za miasteczko, ujrza�a Anna na dnie g��bokiej studni lekko ko�yszacy si� na ciemnej wodzie kwiat kacze�ca. Obj�ta ramionami matki, le�a�a na ch�odnym ocembrowaniu i kiedy nagle zawo�a�a - g�os jak kamie� polecia� w d� i wyda�o si� jej, �e liscie zadr�a�y wsr�d mi�kkich kr�g�w, nasycajac je �ywym ciep�em. Po chwili ca�e dno by�o z�ote. Tu z poczatku dzia�o si� cos podobnego. Ma�a gwiazdka rozszerza�a si�, wypiera�a mrok, a gdy dla swego promiennego przepychu nie znajdowa�a ju� miejsca - rozst�powa�a si� jak woda nasycona swiat�em i nagle zmacona ostrym podmuchem. Wtedy pomi�dzy z�ocistymi ko�ami ukazywa�y si� bia�e go��bie... Od domu Nawrockiego dzieli�o Ann� kilkadziesiat zaledwie krok�w. Dopiero teraz spostrzeg�a, �e swiat�o nabra�o silniejszego blasku: zawieszone nisko ponad ziemia, jak s�up ognisty p�on�o w ciemnosciach. Znowu zatrzyma�a si�. Tym razem uczyni�a to machinalnie, nie zdajac sobie sprawy dlaczego. �Przecie� chc�, �eby to wszystko pr�dko si� sko�czy�o - mysla�a. - Dlaczego wi�c zwlekam?� Jednak nie rusza�a si�. Sta�a nads�uchujac. Nagle wyda�o si� jej, �e ktos zbli�a si� od strony �ak. Wyraznie s�ysza�a kroki. Przytuliwszy si� do p�otu wstrzyma�a oddech. Ale cho� szybko zorientowa�a si� , �e to krople mg�y skapuja z drzew, przez d�u�sza chwil� jeszcze pozostawa�a pod wra�eniem bliskosci jakiegos cz�owieka. Czu�a owa bliskos� ca�ym cia�em, ka�dym w��knem nerw�w i w pewnym momencie swiadomos� ta nienasycona w swej zach�annosci sta�a si� tak straszliwa m�czarnia, i� w ostatnim zaledwie momencie zda�y�a zapanowa� nad pragnieniem zawo�ania. Przygryz�a wargi. I dopiero, gdy b�l doszed� do jej swiadomosci, zda�a sobie spraw�, �e chcia�a krzykna�: Pawle! �Zaczynam majaczy�...� - przemkn�o jej przez g�ow�. Szybko zwr�ci�a si� w kierunku swiat�a. Ju� nie wybiera�a dogodniejszej drogi, sz�a byle pr�dzej, grzaskie b�oto chlupa�o pod nogami. Furtka by�a otwarta. Dobiega� monotonny stuk otwartego okna. Poza tym pustka. Zdziwi�a si�, �e Nawrocki nie wychodzi na spotkanie. Podw�rko, o ile si� mog�a zorientowa� w ciemnosciach, by�o niewielkie, w g��bi szelesci� ogr�d. Kontury chaty, lekko podkreslone smuga swiat�a, rysowa�y si� w mroku niekszta�tnymi cieniami, w srodku czernia� otw�r sionki. �Wszystko pootwierane� - pomysla�a z zaniepokojeniem. Po chwili wahania wesz�a do srodka. W sionce panowa�a zupe�na ciemnos�. Tylko w jednym miejscu u samej pod�ogi przeswitywa� bardzo waski skrawek swiat�a. Podesz�a w tym kierunku i r�koma odnalaz�a drzwi. Zapuka�a po cichu. Nikt nie odpowiedzia�. Powt�rzy�a wi�c, tylko g�osniej. Wreszcie lekko pchn�a drzwi. Uchyli�y si� skrzypiac i przez waski otw�r zobaczy�a najpierw bia�a scian�, potem ��ko okryte zgniecionym pledem. �Musia� wyjs� gdzies� - pomysla�a. Zastanowi�a si�, czy ma wejs� do srodka, czy te� tutaj zaczeka�. Skusi�o ja wreszcie ciep�o idace z pokoju. Przemarz�a na wietrze i mo�nos� rozgrzania si� by�a zbyt pociagajaca, aby si� jej opiera�. smia�ym ju� ruchem otworzy�a drzwi. W tej chwili Seweryn us�ysza� jej st�umiony okrzyk. Cofn�a si� za pr�g, r�ce wyciagnawszy przed siebie, jakby chcia�a os�oni� si� przed niespodziewanym widokiem. Przeciag zawirowa� w pokoju. Machinalnie zamkn�a drzwi i dopiero gdy znalaz�a si� w ciemnosciach, ogarna� ja strach. Po omacku przesz�a przez sionk� i na oslep zacz�a biec. Ju� w pobli�u drogi natkn�a si� na Litowk�. Chwyci� ja za r�ce Maz chodzil po pokoju, szarpiac wlosy na glowie obiema rekami. - Na pokaz, na pokaz... - pomrukiwal. - Co? Na pokaz...? Czekaj, dlaczego na pokaz? - Coraz bardziej mi sie wydaje, ze to nie dla ciebie i dla mnie ta maskarada, tylko dla kogos innego. Na co on ci kladl nacisk? zeby jezdzic razem do Ziemianskiego i zebys sie wyglupial w samochodzie. Cos robil w lodzi? - Nic, zlozylem zamowienie na tafte. Moglem wyslac poczta, ale kazal mi jechac i poogladac... - No widzisz. A mnie kazali latac na spacery. I robic zakupy. Ktos musial nas widziec... - Zagladal ci kto w zeby na tych spacerach? - Nie wiem. Ale debil mi patrzyl na rece... A za kazdym razem, jak jechalismy do Ziemianskiego, ktos tam sie petal. Raz taksowka z pijakiem, raz facet na motorze... Maz zatrzymal sie przy stole, wypil resztke kawy, popatrzyl na mnie roztargnionym wzrokiem i znow zaczal chodzic. - Owszem, w tym cos jest - przyznal. - Na pokaz, mozliwe, zeby wszyscy mysleli, ze jestesmy w domu. Ale to nie to, to jeszcze nie to... Tys przedtem powiedziala cos waznego i tak mi jakos zaswitalo... Nie pamietasz, co powiedzialas? - Rozmaite rzeczy. Najbardziej mnie niepokoi to, ze ukryli wzajemne powiazania... - Czekaj, czekaj... wlasnie, ze stanowia jedna spolke... Nie, nie to. Ulokowali tu nas zamiast siebie... O, wlasnie! Wladowali tu nas zamiast siebie, podstepnie i pod falszywymi pozorami! Po jaka cholere? Ten dom ma wyleciec w powietrze, czy jak? Nagla jasnosc eksplodowala mi w umysle. Zrobilo mi sie zimno w srodku i cos mnie zaczelo dlawic. - Gdzie jest paczka dla kacyka? - spytalam gwaltownie. Maz zatrzymal sie jak wryty, spojrzal na mnie i znieruchomial z pazurami we wlosach. - Lezy w moim pokoju. Bo co...? - Oni przeciez wiedzieli, ze jej nigdzie nie zaniesiemy, prawda? Zostawimy w domu. A jezeli w tej paczce jest cos... Nie mowie zaraz bomba, ale cos szkodliwego... O rany boskie, czy ja wiem, wydziela cos, promieniuje... W powietrzu powialo przerazliwa zgroza. Maz wyraznie zbladl. - Rad...? - wyszeptal ochryple. Podnioslo mnie z fotela. - Nie wiem. Moze wybuchnie i zmiecie z powierzchni ziemi cala te chalupe albo co... Robi sie takie rzeczy, chlopi podpalaja cale wsie, odszkodowanie, tu jest polisa PZU, moze im chodzi o fikcyjna smierc... Maz odzyskal zdolnosc ruchu. Nie sluchajac dalej moich apokaliptycznych przypuszczen, runal na schody, omal nie wyrywajac drzwi z zawiasow. Rzucilam sie za nim. Wpadlismy do jego pokoju i zastyglismy oparci o biurko, patrzac na lezaca na nim paczke jak na straszliwego, jadowitego gada, chwilowo pograzonego w lekkiej drzemce. Po krotkiej chwili hipnotycznego transu, tknieci nagle ta sama mysla, rownoczesnie pochylilismy sie nad biurkiem, nasluchujac w napieciu. Nic nie bylo slychac, paczka lezala niejako w milczeniu, nie wydajac z siebie zadnych dzwiekow. - Bomba powinna cykac... - wyszeptalam niepewnie. - Ciezkie to jak cholera... - odmruknal maz. Czas jakis trwalismy w bezruchu, bez slowa, byc moze myslac, chociaz nie bylo to takie pewne. Sluszniej byloby mniemac, iz proces myslenia rowniez ulegl w nas zahamowaniu. - Co robimy? - spytalam wreszcie dramatycznym szeptem. - Trzeba sie zastanowic - odszepnal niespokojnie maz. - Chyba musimy to obejrzec... - Rozpakowac...? Kiwnal glowa, tepo wpatrzony w upiorny przedmiot, i dalej trwal w bezruchu.

.: 3net Sp. z o.o. .:

Usługi internetowe realizacja prezentacjiserwisów firmowych; hosting internet dla firm instytucji administracji
świadczymy usługi internetowe od roku www netpl serwer pocztowy dla urzędów administracji publicznej samorządu gospodarczego i zawodowego instytucji publicznych podmiotów reprezentujących Skarb Państwa samorządu terytorialnego zgodnie ze standardami wymogów informacyjnych technologicznych oraz bezpieczeństwa określonymi w ustawie z

Tagi: usługi tworzenie administracji samorządu serwery