Ciekawe miejsca w sieci

Odp�dza� pokus� snu, podobnie jak smiertelnie znu�ony w�drowiec prze�amuje sennos� w obliczu niebezpiecze�stwa. C� z tego, �e cia�o omdlewa ze zm�czenia, g�owa cia�y, a powieki same bezsilnie opadaja? Trzeba wiedzie�, kiedy mo�na, kiedy wolno spa�. Pozornie tak �atwo jest wymkna� si� nieprzyjacielowi. Zdawa�oby si�: mo�na go zwies�, zmyli� slad. Pomi�dzy wieczorem a najbli�szym rankiem jaki� rozleg�y le�y czas! Ka�dy krok u poczatku wyznacza inna drog�. Tysiac scie�ek biegnie w g�ab nocy, niknacych, gdy swit zedrze ciemnosci. Ale na ka�dej wr�g jest przy nas, cierpliwie, krok za krokiem da�ac po naszym tropie. Spojrze� mu prosto w oczy, nie zadr�e�, nie ugia� si� przed jego zdobywcza si�a, to jedno mo�e ocali�. Ale jak wydrze� z siebie z�o, kt�re w nas czai si� zawsze wyczekujace, zawsze gotowe do skoku? Jak pochwyci� wroga, kt�ry jest w naszej krwi i w naszych myslach? Ksiadz Sieche� kl�cza�, skrzy�owane ramiona wspar�szy o niski sto�ek. Pochyli� g�ow�. Mia� wra�enie, jakby mu barki ogromny ci�ar przygni�t�. Gdy zapada noc taka, jak dzisiaj, bez granic, wydaje si�, �e z�o ca�ego swiata scieka w serce czuwajacego. Doko�a, na bezmiernych obszarach, w niskich chatach wiejskich i dalej, w ludowych kamienicach uciszonych miast spia ludzie zmordowani dniem. Bezbronny t�um. �atwa zdobycz. Kt� spi snem sprawiedliwego? D�onie, kt�re jeszcze przed chwila chciwie si�ga�y po rozpust� i zysk, dygoca teraz niespokojnie, jak p�omie� przygnieciony popio�em. Nagie cia�a dysza goraczkowo. Zwarte usta skry�y k�amstwa i kuszace podszepty, powieki zamkn�y pope�nione i przysz�e zbrodnie. Gdzie� sa mury mierzone trzcina z�ota? Wiatr szarpna� otwartym oknem. Okiennica uderzy�a o szyb�. Chlusna� deszcz. Ale proboszcz nie poruszy� si�. Jego oczy szeroko rozwarte zdawa�y si� przebija� ciemnos�. Dra�a ja a� do przepastnego dna. Zwyci�aja przestrze�. Czas stana�. I przez sekund�, kt�ra trwa wieki, wydaje si� kl�czacemu, �e widzi wszystko, co dzieje si� na swiecie a� po jego najodleglejsze kra�ce. Straszliwa chwila. To jest tak, jakby jakas zas�ona spad�a rozci�ta nagle niewidzialna r�ka, ukazujac grozna wizj�. Oto ziemia niezmiernie ogromna, a jednoczesnie tak drobna, i� mo�na ja ramieniem opasa�, le�y nieruchoma, sci�ta cisza: bezkresna, ruda pustynia, obszary zje�one czarnymi kamieniami, zastyg�e wody, lasy skamienia�e, miasta puste jak szkielety, a nad tym niesko�czonym cmentarzyskiem niebo niskie i miedziane. Niebo, kt�rego ci�ar przygniata serca spiacych. Ludzie! Wida� ich cia�a pokotem rzucone na zesch�a ziemi�, jedno przy drugim, nagie i sine, niby niesko�czony szereg umar�ych. I nagle, jakby na jeden wielki g�os rozcinajacy milczenie od wschodu do zachodu i od p�nocy na po�udnie, budza si� wszyscy. Ale nikt nie zrywa si� i nie spieszy pos�usznie ku wezwaniu. �adne wo�anie mu nie odpowiada. �aden szept ani ruch nie targna niewzruszonym spokojem. Piersi le�acych uderzone niebem zamar�y. To tylko ich oczy szeroko rozwarte oddychaja smiertelna trwoga. Przera�eniem nie pozostawiajacym miejsca dla nadziei. - Jestem z wami! - szepce ksiadz Sieche�. Bo czy� nie p�ta go niemoc ta sama, kt�ra wszystkim na ziemi ka�e w tej chwili kona�, lecz nie pozwala umrze�? Oto r�wnos�, o kt�rej ludzie nie chca wiedzie�. Bogactwo staje si� podobne �achmanom �ebraka, w�adza kruszy si� w pora�onych d�oniach i jak pr�chno przesypuje przez palce. Ale gdy ranek przywr�ci ziemi jej kuszacy kszta�t, kt� z �ywych wyrzeknie si� dobrowolnie z�udnych przywilej�w? Kiedy� wybije godzina sprawiedliwosci dla krzywdzonych i poni�anych? Tyle doko�a chciwosci, okrucie�stw, tyle k�amstw i jadu nienawisci i pogardy, i� zdaje si�, �e nic nie zdo�a zasklepi� krwawiacych ran. C� mo�e zmieni� si�? Tu cho�by, na tym drobnym skrawku sedelnickiej ziemi. Dziedzic sedelnicki nie zrzeknie si� bez przymusu swoich rozleg�ych p�l i las�w, jak drapie�ne kleszcze opasujacych doko�a n�dzne ch�opskie zagrody. Grzegorz Litowka nie porzuci str�czycielstwa. Zab�akanej w dalekim miescie Oldze Kukisz�w �aden g�os nie podszepnie powrotu do rodzic�w. M�ody Burak, kiedy wyjdzie z wi�zienia, znowu zacznie kras�. Kierownik poczty nie z�agodzi serdeczniejszym s�owem cierpie� umierajacej �ony. Fiodor Dubrowski, nienasycony swoja m�odoscia, z lekkim sercem porzuci po miesiacu ka�da dziewczyn�. Ile� ich jeszcze przyjdzie p�aczacych na niego, jak przedtem przychodzi�y z �alami na Siemiona? A Siemion, kt�remu ju� tak niewiele chwil pozosta�o do �ycia... A Michas... Proboszcz zaciska d�onie. G�ste krople potu zwil�aja mu skronie. - Najlichszym z lichych jestem, Panie. Tamci nie znaja Ci�, dlatego b�adza. Ale mnie ukaza�es si�, jak wicher wstrzasna�es mna... Da�es wszystko. A c� ja daj�? Jak�e n�dzny jest plon minionych lat! C� uczyni� dla ludzi, kt�rych mu powierzono? Nigdy nie umia� znalez� drogi do cz�owieka. A za to jak cz�sto i w jak wielu okolicznosciach czu� si� intruzem. Tak rzadko udawa�o mu si� prze�ama� bolesny i upokarzajacy mur, kt�ry odgradza� go od ludzi wtedy w�asnie, gdy chcia� im siebie ofiarowa�. A jesli, zdarza�o si�, odnajdywa� porozumienie, czy� by�o ono czyms wi�cej ni� przelotnym b�yskiem ukazujacym zaledwie w mglistym oddaleniu, jak ogromne musi by� szcz�scie, gdy zbudzi si� zb�akana dusz� z letargu i oczyszczona postawi przed Panem. Prze�y� kilka takich olsnie� Przy wielkich kasztanach, znaczacych poczatek Sedelnik, Seweryn zwolni� kroku. Wprawdzie droga i tu pomi�dzy pierwszymi, rzadko osiad�ymi cha�upami by�a pusta, od strony pola wies okuta mrokiem robi�a wra�enie wymar�ej, wola� jednak zachowa� na wszelki wypadek ostro�nos�. Nie chcia�, aby zobaczy� go ktokolwiek, p�dzacego noca jak op�taniec. Obciagna� p�aszcz, poprawi� czapk�. By� ju� spokojny. Wariacki bieg na oslep poprzez pola zrobi� swoje. Pozosta� po nim szybki oddech, mocne bicie serca i palenie policzk�w wysmaganych wiatrem, ale w�asnie z tymi jak gdyby ostatnimi dreszczami podniecenia by�o Sewerynowi dobrze. Skr�cajac ko�o krzy�a w g��wna ulic� wsi, spojrza� w kierunku plebanii: swiat�o nie pali�o si�. Za to, gdy mija� posterunek, wyda�o mu si�, �e w g��bi izby mign�a sylwetka Nawrockiego. Nie b�dac jednak pewny, czy uleg� z�udzeniu, cofna� si� na przeciwna stron� drogi i w cieniu drzewa przystana�. Ale stamtad jasny prostokat okna ukazywa� tylko wn�trze izby: otwarte drzwi szafy, st�, w g��bi p�ki z papierami. Drugie okno zamyka�a okiennica przepuszczajaca zaledwie waskie pasemko swiat�a. Jednak wysoki cie� cz�owieka na scianie upewni� Seweryna, �e pok�j nie jest pusty. Bojac si�, �e mo�e go ktos przy�apa� na tym podpatrywaniu, chcia� podejs� bli�ej, gdy w oknie ukaza� si� Nawrocki. Sta�o si� to tak nagle, i� Seweryn odskoczy� w ty�. Sucha ga�azka trzasn�a mu pod nogami, zakla� pod nosem. Dalej cofa� si� nie m�g�, mia� poza soba parkan, gdzies w pobli�u zacza� ujada� pies, rozleg�y si� m�skie g�osy. W pierwszej chwili wyda�o si� Sewerynowi, �e Nawrocki dostrzeg� go. Sta� wi�c przyklejony plecami do p�otu, w obawie, �e najl�ejszy ruch mo�e go zdradzi�. Dopiero, gdy zda� sobie spraw� z odleg�osci dzielacej go od Nawrockiego i z mroku, uspokoi� si�. Nie mogac jednak uwolni� si� od wra�enia, �e spojrzenie Nawrockiego biegnie w jego kierunku, schyli� si� i tak zgi�ty, na palcach przesuna� si� powoli poza niebezpieczne pole widzenia. �Trzeba teraz wzia� si� w gars� - pomysla� znalaz�szy si� z powrotem na drodze. Wszystko sz�o dotad jak najlepiej. Obecnos� Nawrockiego na posterunku przekona�a go, �e si� nie omyli� w przypuszczeniach. Co jednak mia�o oznacza� to �o dziesiatej� rzucone na po�egnanie Litowce? Zanim wszed� do karczmy, spojrza� na zegarek: nafosforyzowane wskaz�wki wskazywa�y kwadrans po �smej. ��adny kawa�ek czasu prze�azi�em� - pomysla�. W tym miejscu by�o ju� nieco jasniej, zobaczy� wi�c, �e buty ma w rozpaczliwym stanie, ledwie wida� by�o sk�r� spod grubej warstwy gliniastego b�ota. Tym lepiej! Jeszcze raz poprawi� p�aszcz i krokiem szybkim, jak gdyby wynik�ym z d�ugiego marszu, skierowa� si� w stron� drzwi. Litowka siedzia� za kontuarem. - O, pan in�ynier! - zawo�a� widzac wchodzacego. Seweryn rozesmia� si� swobodnie. - Nie mo�e pan narzeka�, �ebym rzadko pana odwiedza�... Zdja� r�kawiczki, rzuci� je na najbli�szy stolik i zacza� rozciera� d�onie. - Zmarz�em! Niech mi pan da kieliszek w�dki, ale du�y, wie pan: taki pa�ski kieliszek. Litowka zakrzatna� si� �wawo. - Ju� si� robi. A mo�e szklaneczk�? Seweryn skina� g�owa. - Niech b�dzie. Nalewanie w�dki zdawa�o si� ca�kowicie poch�ania� uwag� Litowki. Ale mimo dobrodusznie opuszczonych powiek, zda�y� obrzuci� Gej�anowskiego szybkim spojrzeniem. - Najlepsza, jaka jest! - cmokna� z zadowoleniem. - Dla znawc�w... Seweryn ciagle usmiecha� si�. - Wszystko jedno jaka. Byle w�dka. - Pan in�ynier by� na spacerze? - Tak - mrukna� Seweryn. Nie chcia� si� przedwczesnie rozgada�. Wzia� szklank� i t�umiac obrzydzenie, nie lubi� bowiem w�dki w tak du�ej ilosci, wypi� trunek jednym przechyleniem. - Jeszcze? - przechyli� si� przez szynkwas Litowka

Domena zaparkowana na serwerach E.pl

et.owned.pl

Praca w internecie

elvis.armet-poznan.com.pl

PARKOWANIE DOMEN